Hoe en waarom krabbel jij in boeken?

Wanneer heb jij voor het laatst in een boek gekrabbeld? Een zinnetje onderstreept, een hartje in de kantlijn gezet of een dikke uitroepteken bij een passage die je raakte? Voor de één is in boeken schrijven pure heiligschennis, voor de ander hoort het gewoon bij lezen. En dan heb je ook nog het kamp ezelsoren vs. boekenlegger. Waar hoor jij bij?
Team Potlood, Team Bic of Team "Niet aankomen!"
Sommige lezers zweren bij potlood: netjes, zacht en (heel belangrijk) uit te gummen. Ideaal als je aantekeningen wilt maken, maar het boek toch een beetje "netjes" wilt houden. Anderen pakken gewoon een bic of een andere pen. Lekker duidelijk, lekker permanent. Wat erin staat, blijft erin. Als ik het zelf zou doen zou ik eerder potlood gebruiken. Dat kan ik nog altijd wegvagen. Sommige mensen gebruiken een fluomarker. (de gedachte alleen al...) Potlood voelt dan toch dat tikje veiliger, minder eeuwig. Toegegeven, zelf heb ik het nog nooit gedaan.
Ezelsoren of boekenlegger?
Dan de grote vraag: hoe onthoud je waar je bent gebleven? Vouw je zonder schuldgevoel een hoekje van de pagina om, of krijg je daar spontaan kippenvel van? Ezelsoren zijn snel en praktisch, maar laten wel sporen achter. Een boekenlegger, of dat nu een mooie postkaart, een treinkaartje of een kassabon is, is wat vriendelijker voor je boek. Als kind maakte ik ezelsoren in elk boek dat ik las. Mijn vader vertelde me ooit dat hij vroeger de hoekjes van de pagina's opknabbelde omdat hij geen tijd wou verspillen aan eten tijdens het lezen.
Toegegeven, een ezelsoor is snel gemaakt. Niet iedereen heeft van die leuke boekenleggers klaarliggen. Wist je dat je met een 3d-printer tegenwoordig hele leuke, unieke boekenleggers kan maken? Er is niets zo mooi als het gevoel van een nieuw boek. Die gladde, kraakheldere bladzijden. Zonde om daar een vouwtje in te maken. Of niet?
Waarom krabbelen we eigenlijk in boeken?
Schrijven in boeken is vaak meer dan zomaar een gewoonte. Het zegt iets over hoe je leest. Als je onderstreept, markeert en notities maakt, ben je actief bezig met de tekst. Je reageert op wat je leest: "Hier ben ik het mee eens", "Dit snap ik niet", "Dit moet ik onthouden".
Soms lijkt het hier of de lezer in gesprek gaat met de schrijver. De aantekeningen dienen soms als geheugensteuntje voor later (bij de studie, het werk of ter inspiratie). Anderen vinden het leuk om persoonlijke reacties toe te voegen. Een gekrabbeld woord of emoji, een datum bij een belangrijke passage, een uitroepingsteken bij een passage om die sneller terug te vinden.
De charme van gebruikte boeken
De voor- en nadelen van krabbelen
Wat voor lezer ben jij? Of je nu zweert bij een brandschoon boek met een nette boekenlegger, of juist houdt van volgekrabbelde pagina's en ezelsoren: er is geen goed of fout. Het gaat erom hoe jij het meeste plezier uit lezen haalt. Misschien ga je na het lezen van deze blogpost wel experimenteren: een potlood erbij pakken, een paar zinnen onderstrepen of juist een mooie boekenlegger zoeken. En nu ben ik benieuwd: hoe en waarom krabbel jij in boeken? Schrijf je met potlood of bic, maak je ezelsoren of gebruik je trouw een boekenlegger? Misschien is het tijd om je eigen leesrituelen eens onder de loep te nemen, of gewoon lekker zo te laten, precies zoals ze zijn.
